vandaag heeft het gesneeuwd in Winschoten. En soms was er ook zonneschijn. De ezels waren net buiten. We hebben een paar leuke foto's gemaakt...
Klik hier voor meer informatie over de kabouterpop die je op de foto ziet...
nomineer ons nu als leukste uitje van de provincie Groningen!
klik hier voor een link naar de anwb. Je kunt stemmen tot 6 februari...
volg ons op twitter! klik hier!
zondag 4 oktober is de kinderboerderij van 13.00 tot 17.00 open. Iedereen is welkom om de dieren extra aandacht te geven.
Er was een tijd dat we iedere dag een rondje door het park liepen met onze beide ezels.
De afgelopen periode kwamen we er niet aan toe.
Maar vandaag was er weer tijd.
2 stagiaires van de opleiding voor dierverzorging hebben met Joris en Floris gewandeld. Toen ze weer bij de boerderij terugkwamen, waren er natuurlijk kinderen die de ezels even wilden aanraken…
Bij de boerderij hebben we verschillende weiden.
Onze zwartbles schapen lopen in de weide die het verst van de boerderij is.
Iedere dag brengen we er 2 zakken hooi naar toe.
Meestal nemen we dan ook de beide ezels Joris en Floris mee.
Ezels zijn lastdieren. Ze dragen liever iets dan dat ze iets trekken. Paarden zijn meer trekdieren.
Vandaag hebben we de beide zakken hooi bij Joris op de rug gehangen. Hij vond 't best. En heeft het hooi voor ons naar de schapen gebracht....
onze beide ezels hebben een nieuw verblijf.
Ze lopen nu in een weide die dichtbij de ingang van de kinderboerderij is.
De weide was eerst onderdeel van de contactweide. Er liggen nog 2 grote betonnen rioolbuizen in. Die fuctioneerden als speelplek voor kinderen en schuilplaats voor schapen. Toen dit gedeelte werd omheind, hebben we de rioolbuizen laten liggen.
Deze foto werd genomen vanuit zo'n buis.
Het zwarte schuurtje op de achtergrond is het nieuwe nachtverblijf voor Joris en Floris.
vanmorgen tijdens de koffiepauze werden ze dan gebracht: Twee ezels in een paardenkar.
Beiden hadden een halster om,waarop de namen staan: Joris en Floris.
De lichtere heet Joris, de donkere Floris.
Ze liepen rustig uit de paardenkar, naar de weide waar onze bokken en de schoonebeker schapen verblijven.
Eenmaal in de weide, werden ze door de bokjes direct nieuwsgierig begroet. Maar de nieuwkomers hielden nog afstand.
De ezels hadden duidelijk steun aan elkaar: het eerste half uur liepen ze voortdurend schouder aan schouder.
